Lieve Karel,
Je voelt zo dichtbij en tegelijk zo ver weg. Het lijkt alsof je hier in huis bent, vannacht nog tegen me gepraat hebt, langs me loopt, binnenkomt, op een stoel gaat zitten en naar me lacht..... en toch voelt het ook precies zoals het is: dat ik je al tweeënhalf jaar niet heb gezien en gevoeld.
Ik snak naar je geur en je huid en je geluid. Ik mis je zo verschrikkelijk dat de gedachte aan de lange rest van mijn leven bijna ondraaglijk is. Ik mis je grapjes, aanmoedigingen, verrassingen, stem, handen, warmte, optimisme en enthousiasme.
Bijna de hele helft van mijn wezen is weg. Nam jij dat mee? Maar heb jij dan anderhalf, of liet jij ook de helft achter? Waar is die dan, K? Waarom kan ik dat deel niet vinden en gebruiken? Waarom voel ik me niet meer heel? Eén en één was drie, maar één eraf is een half. Schiet mij maar lek - ik begrijp er niets van.
Lieve Karel, wil je alsjeblieft eens op mijn schoot gaan zitten en me in mijn oor fluisteren wat ik moet doen? Waar moet ik naar kijken om weer kleur te zien, waar moet ik naar luisteren om weer muziek te horen? Je hebt een verantwoordelijkheid, weet je, als je een half leven meeneemt...
En mijn verantwoordelijkheid is natuurlijk om ook jouw helft te leven. Ik moet genieten van het leven dat jij niet kreeg. Dat weet ik wel - maar ik weet niet hóe, schat. Ik weet alleen hoe ik moet huilen omdat ik je mis. Ik weet alleen hoe ik moet verlangen naar jou en naar wat was. Dat is alles, nu.
Kus op je ogen, kus op je mond...
Je K.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
3 opmerkingen:
Mooi geschreven ik zou willen dat ik het zo kon omschrijven:)
Ik ben benieuwd naar uw boek.
En hoop op herkenning.
Dank voor je lieve reactie op mijn blog!
Het succes van je boek; hmm tja... het feit dat het gewoon zo écht is geschreven. Niet iemand die met mooie woorden over rouw praat, maar iemand die het rauwe van het rouwen kent en van daaruit schrijft.
(Overigens; veel herkenning in het boek! Gelukkig ook dingen die ik niet herken)
En de flapdrol van een flippo! Jemig zeg; goed gedaan van jou!
Mooie brief zo herkenbaar .
En zo wil je het ook je wilt het aanraken je wilt je liefste in je armen sluiten .
Een liefdesbrief uit wanhoop.
soms sta ik te praten tegen de foto van mijn lief , als een ander het zou zien die denkt mischien wat sneu maar het voelt goed je wilt het dicht bij je houden .
Prachtig geschreven.
Een reactie posten